Żywotnik – olejek eteryczny doTERRA

doTERRA opisuje ten aromat trzema słowami: drzewny, ciepły, ziemisty. To zapach twardzieli, a nie igliwia, więc nie ma w nim ani choinkowego chłodu, ani cytrynowej iskry, którą znasz z daglezji.

Otwiera się sucho i lekko dymnie, jak wnętrze starej szopy. Potem robi się cieplejszy i bardziej miękki, z odcieniem, który część osób odbiera jako korzenny. Schodzi wolno i zostaje na skórze oraz na tkaninie długo po tym, jak inne olejki już zniknęły.

W kompozycji jest wyraźnie ciemniejszy i gęstszy od drzewa cedrowego, ale mniej ziemisty niż wetiweria. Dobrze siada pod kadzidłem, pod cytrusami i pod wszystkim, co ma tendencję do zbyt szybkiego ulatniania się.

Karta produktu wymienia trzy główne składniki: metylotujat, metylomyrtenian i terpinen 4 ol. Pierwszy z nich jest tu kluczowy, bo to on odpowiada za charakterystyczny profil tego olejku i praktycznie nie występuje w innych olejkach drzewnych z katalogu.

W twardzieli tego gatunku siedzą też tujaplicyny, czyli tropolony, które badacze drewna opisują od dziesięcioleci jako powód, dla którego zachodni cedr tak dobrze znosi wilgoć. To one nadają drewnu jego trwałość, a przy okazji jego zapach.

Warto zapamiętać jedno rozróżnienie, bo wraca w każdej rozmowie o żywotnikach: metylotujat i tujon to dwie zupełnie różne substancje o podobnie brzmiących nazwach. Więcej o tym w sekcji o bezpieczeństwie.

Każda partia przechodzi zestaw badań CPTG, między innymi chromatografię gazową i spektrometrię mas. Pokazują one rzeczywisty udział metylotujatu, metylomyrtenianu i terpinenu 4 ol w twoim konkretnym opakowaniu.

Przy tym olejku ma to znaczenie szczególne, bo pod hasłem „olejek tujowy” albo „olejek z tui” sprzedaje się w internecie zupełnie inny produkt: destylat z igliwia żywotnika zachodniego, o całkiem innym składzie i całkiem innych zasadach stosowania. Nazwa na etykiecie bywa łudząco podobna, zawartość butelki nie.

Na dnie butelki znajdziesz numer partii. Po wpisaniu go na stronie Source to You zobaczysz raport z badań dokładnie dla swojego opakowania.

Nazwa łacińska

Thuja plicata

Część rośliny

Drewno

Metoda pozyskania

Destylacja parą wodną

Pochodzenie

Kanada, Kolumbia Brytyjska

Pojemność

5 ml

Główne związki

Metylotujat, metylomyrtenian, terpinen 4 ol

Nuta zapachowa

Bazy

Nazwa handlowa w katalogu doTERRA to Arborvitae i pod nią znajdziesz ten olejek w większości materiałów producenta. W polskich sklepach spotkasz oba warianty, Żywotnik i Arborvitae, ale to jeden i ten sam produkt. Standardowe opakowanie ma 5 ml i nie jest to próbka ani wersja podróżna.

Żywotnik jest podręcznikową nutą bazy. Prawie nie ma otwarcia, za to trzyma się skóry i tkaniny godzinami, więc w kompozycji pełni rolę fundamentu, a nie ozdoby. Producent sam podaje przepis na wodę kolońską: żywotnik, drzewo cedrowe i kadzidło.

Zasada dawkowania jest prosta i wynika z jego gęstości. Na trzy do czterech kropli pozostałych olejków dokładasz jedną kroplę żywotnika, nigdy odwrotnie. Przy dwóch kroplach zaczyna dominować i cała mieszanka pachnie już tylko drewnem.

Oceniaj dopiero po kwadransie. Żywotnik rozwija się wolniej niż cytrusy i kwiaty, więc pierwsze wrażenie po wymieszaniu jest zawsze mylące.

→ przesuń palcem

Butelka 5 ml to około stu kropli. Przy trzech kroplach na dyfuzję wychodzi ponad trzydzieści sesji, a w mieszankach żywotnik pracuje po jednej kropli, więc tam wystarcza na sto użyć.

W praktyce ten format zużywa się wolno, bo mało kto dyfunduje sam żywotnik codziennie. To olejek do konkretnych momentów, do perfum i do domykania kompozycji od dołu, a w takim trybie jedna butelka zostaje w szafce bardzo długo.

Ta sekcja jest przy żywotniku ważniejsza niż przy jakimkolwiek innym drzewnym olejku, bo w internecie krąży o nim dużo nieporozumień wynikających z jednej pomyłki w nazwach.

Po pierwsze, gatunek. Ten olejek pochodzi z Thuja plicata, żywotnika olbrzymiego z wybrzeża Pacyfiku. Nie z Thuja occidentalis, żywotnika zachodniego, z którego robi się zupełnie inny olejek, sprzedawany jako cedarleaf.

Po drugie, część rośliny, i to jest sedno sprawy. Tujon jest składnikiem olejków destylowanych z igliwia żywotników i w takich destylatach potrafi stanowić większość składu. Ten olejek nie pochodzi z igliwia, tylko z twardzieli, a olejek z twardzieli tego gatunku ma zupełnie inny profil, oparty na metylotujacie. To dwie różne substancje, mimo podobnie brzmiących nazw.

Po trzecie i najważniejsze, niezależnie od powyższego: europejska karta produktu doTERRA dopuszcza wyłącznie stosowanie zewnętrzne, a amerykańska wyłącznie aromatyczne i zewnętrzne. Żadna nie przewiduje spożycia. Nie dodawaj tego olejku do wody, do napojów ani do jedzenia i kieruj się zawsze etykietą swojego opakowania.

• Wyłącznie do użytku zewnętrznego i aromatycznego, nie do spożycia
• Możliwa wrażliwość skóry, dlatego zawsze rozcieńczaj przed nałożeniem
• Przy pierwszym użyciu zrób próbę na małym fragmencie przedramienia i odczekaj dobę
• Przechowuj poza zasięgiem dzieci
• Unikaj kontaktu z oczami, wnętrzem uszu i błonami śluzowymi
• W ciąży, w czasie karmienia i przy chorobach przewlekłych skonsultuj się z lekarzem
• Przechowuj w chłodnym miejscu, z dala od bezpośredniego słońca
• Uważaj na tkaniny i jasne, lakierowane powierzchnie, ciemny olejek potrafi zostawić ślad

Czy żywotnik doTERRA nadaje się do spożycia?
Nie. Europejska karta produktu przewiduje wyłącznie stosowanie zewnętrzne, a amerykańska zewnętrzne i aromatyczne. Ani jedna, ani druga nie dopuszcza spożycia, więc traktuj ten olejek jako produkt do dyfuzora, masażu i perfumowania. Zawsze kieruj się etykietą swojego opakowania.

Czy to ta sama tuja, którą mam w żywopłocie?
Nie. W polskich ogrodach najczęściej rośnie Thuja occidentalis, żywotnik zachodni. Ten olejek pochodzi z Thuja plicata, żywotnika olbrzymiego z Kolumbii Brytyjskiej, i dodatkowo z zupełnie innej części drzewa, bo z twardzieli, a nie z igliwia.

Co to znaczy Arborvitae?
To po prostu łacińskie „drzewo życia” i tak brzmi handlowa nazwa tego olejku w katalogu doTERRA. Określenie odnosi się do roli, jaką drewno tego gatunku odgrywało w kulturze ludów Pierwszych Narodów wybrzeża Pacyfiku, które budowały z niego czółna i domy.

Czym różni się od drzewa cedrowego?
Cedr jest jaśniejszy, orzechowy i słodkawy, żywotnik ciemniejszy, bardziej suchy i dymny. Cedr jest łatwiejszy na start i bardziej uniwersalny, żywotnik trzyma się dłużej i ma bardziej niszowy charakter. W przepisie producenta na wodę kolońską występują zresztą razem, więc nie są dla siebie zamiennikami.

Dlaczego butelka ma tylko 5 ml?
Bo taki jest katalogowy format tego olejku u doTERRA, podobnie jak przy daglezji i czarnym świerku. To nie jest próbka, tylko standardowe opakowanie, które daje około stu kropli.

Czy do produkcji wycina się drzewa?
Nie. doTERRA destyluje ten olejek z pozostałości drewna, czyli z materiału po obróbce tarcicy i z pni już powalonych. Producent zapisuje wprost, że żadne drzewo nie jest ścinane na potrzeby tej produkcji.

Ile kropli dodać do mieszanki, żeby nie przesadzić?
Zacznij od jednej kropli żywotnika na trzy lub cztery krople pozostałych olejków. Jest gęsty i bardzo trwały, więc przy dwóch kroplach potrafi zdominować całą kompozycję.

Czy nadaje się do medytacji i jogi?
To zastosowanie wymienia sama karta produktu, zarówno w wersji amerykańskiej, jak i europejskiej. Chodzi o zapach towarzyszący praktyce, nakładany na skórę albo rozpylany w dyfuzorze, nic ponadto.